هری وینستون؛ «پادشاه الماس» نیویورک و داستان الماس هوپ

در دنیای جواهرات، کمتر نامی به اندازه‌ی «هری وینستون» با واژه‌ی الماس گره خورده است. او نه خاندان سلطنتی پشت سرش داشت و نه کارگاهی قدیمی در پاریس؛ پسر یک جواهرفروش کوچک در نیویورک بود که با چشمی تیزبین برای سنگ‌های قیمتی، به یکی از بزرگ‌ترین معامله‌گران الماس قرن بیستم تبدیل شد. در این مقاله داستان زندگی او، الماس‌های افسانه‌ای‌ای که از دستش گذشتند و فلسفه‌ی طراحی‌اش را مرور می‌کنیم و در پایان می‌بینیم این تجربه چه درسی برای خرید یک انگشتر یا گردنبند معمولی دارد.

از مغازه‌ی پدر تا لقب «پادشاه الماس»

هری وینستون در اول مارس ۱۸۹۶ در نیویورک به دنیا آمد. پدرش، جیکوب، مغازه‌ی جواهرفروشی کوچکی داشت و هری از کودکی در همان‌جا با سنگ‌ها آشنا شد. روایت مشهوری از نوجوانی او وجود دارد: در دوازده‌سالگی، در یک مغازه‌ی گرو، سنگ سبزی را که دیگران شیشه می‌پنداشتند تشخیص داد، آن را به ۲۵ سنت خرید و دو روز بعد به ۸۰۰ دلار فروخت؛ سنگی که در واقع زمردی حدوداً دوقیراطی بود.

او در سال ۱۹۲۰ نخستین کسب‌وکار مستقلش را با نام Premier Diamond Company در خیابان پنجم نیویورک راه انداخت. نقطه‌ی عطف کارش در ۱۹۲۶ رسید؛ وقتی مجموعه‌ی جواهرات «آرابلا هانتینگتون»، از ثروتمندان آمریکایی، را حدود ۱٫۲ میلیون دلار خرید. بسیاری از این قطعات طراحی قدیمی و سنگینی داشتند؛ وینستون سنگ‌ها را از قاب‌های کهنه درآورد، برخی را دوباره تراش داد و در طرح‌هایی امروزی‌تر نشاند. همین الگو، یعنی «خرید مجموعه‌های قدیمی و احیای سنگ‌ها»، به امضای کاری او بدل شد.

شرکت Harry Winston در سال ۱۹۳۲ در نیویورک تأسیس شد و در ۱۹۶۰ به ساختمانی در خیابان پنجم، پلاک ۷۱۸، نقل مکان کرد که هنوز سالن اصلی برند است. در ۱۹۴۷ مجله‌ی کازموپولیتن او را «پادشاه الماس» نامید؛ لقبی که تا امروز با نامش همراه است.

الماس‌های افسانه‌ای: از جانکر تا هوپ

شهرت وینستون بیش از هر چیز به سنگ‌های عظیمی برمی‌گردد که خرید، تراش یا نمایش آن‌ها را بر عهده گرفت. دو نمونه‌ی مهم آن‌ها جانکر و هوپ هستند.

الماس جانکر؛ ریسکی ۷۲۶ قیراطی

در سال ۱۹۳۵ وینستون الماس خامی به وزن ۷۲۶ قیراط به نام «جانکر» را خرید که یک سال قبل در آفریقای جنوبی پیدا شده بود. شکافتن چنین سنگی کار پرخطری است؛ یک ضربه‌ی اشتباه می‌تواند ارزش آن را به‌شدت کاهش دهد. این سنگ نخستین الماس خام بزرگی بود که در ایالات متحده شکافته شد و در نهایت به دوازده نگین تبدیل شد. بزرگ‌ترینِ آن‌ها، «جانکر ۱»، پس از تراش مجدد به ۱۲۵٫۳۵ قیراط رسید.

الماس هوپ؛ هدیه‌ای که با پست ارسال شد

معروف‌ترین داستان مربوط به الماس آبی تیره‌ی «هوپ» با وزن ۴۵٫۵۲ قیراط است. وینستون در ۱۹۴۹ کل مجموعه‌ی جواهرات «اِوِلین والش مک‌لین» را که این الماس هم جزو آن بود خرید و تا حدود یک دهه آن را در نمایشگاه سیار «دربار جواهرات» (Court of Jewels) به مردم نشان داد؛ نمایشگاهی که از ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۳ برگزار شد و درآمدش صرف امور خیریه می‌شد.

در ۱۰ نوامبر ۱۹۵۸ وینستون الماس هوپ را به موزه‌ی ملی تاریخ طبیعی اسمیتسونین در واشنگتن اهدا کرد. نکته‌ی جالب، روش ارسال بود: سنگ در بسته‌ای با پست سفارشی فرستاده شد که با یک میلیون دلار بیمه شده بود و کل هزینه‌اش ۱۴۵٫۲۹ دلار شد؛ فقط ۲٫۴۴ دلار از آن هزینه‌ی تمبر بود و باقی، حق بیمه. این اهدا به شکل‌گیری مجموعه‌ی ملی سنگ‌های قیمتی آمریکا کمک بزرگی کرد و هوپ امروز از پربازدیدترین اشیای آن موزه است.

فلسفه‌ی طراحی: نگین ستاره است، نه فلز

اصلی‌ترین ایده‌ی طراحی در خانه‌ی هری وینستون این بود که فلز باید تا حد ممکن دیده نشود تا نور آزادانه از سنگ عبور کند و برق آن به چشم بیاید. مشهورترین نمود این فکر، طرح «کلاستر» (Cluster) است که از دهه‌ی ۱۹۴۰ در این خانه شکل گرفت. روایت مشهور می‌گوید الهام آن از یک حلقه‌ی گل زمستانی (holly wreath) گرفته شده است.

در طرح کلاستر، الماس‌هایی با تراش‌های مختلف (گرد، اشکی و مارکیز) با زاویه‌های متفاوت کنار هم چیده می‌شوند و با پایه‌های ظریف پلاتینی نگه داشته می‌شوند. نتیجه، توده‌ای از نگین‌هاست که به نظر می‌رسد بدون قاب در هوا معلق‌اند و از هر زاویه نور را برمی‌گردانند. این شیوه الماس را از قاب‌های فلزی سنگین رها کرد و بعدها جواهرسازان زیادی از آن الهام گرفتند.

وینستون در زمینه‌ی تبلیغ هم پیشگام بود. در مراسم اسکار ۱۹۴۴ برای نخستین بار جواهراتی را به یک بازیگر، جنیفر جونز، امانت داد؛ کاری که سنتِ جواهرات قرضی روی فرش قرمز را پایه گذاشت و نام برند را به هالیوود گره زد.

برند هری وینستون پس از بنیان‌گذار

هری وینستون در ۸ دسامبر ۱۹۷۸ در ۸۲ سالگی در نیویورک درگذشت و شرکت به پسرانش رسید. برند در ۱۹۸۹ وارد ساعت‌سازی شد و کارگاهی در ژنو راه انداخت. در سال ۲۰۱۳ گروه سوئیسی سواچ (Swatch Group) این شرکت را خرید و امروز Harry Winston یکی از برندهای جواهر و ساعت لوکس این گروه است. جدول زیر مهم‌ترین نقاط این مسیر را خلاصه می‌کند.

سال	رویداد
۱۸۹۶	تولد هری وینستون در نیویورک
۱۹۲۰	راه‌اندازی Premier Diamond Company
۱۹۲۶	خرید مجموعه‌ی جواهرات آرابلا هانتینگتون
۱۹۳۲	تأسیس شرکت Harry Winston
۱۹۳۵	خرید الماس خام ۷۲۶ قیراطی جانکر
۱۹۴۹–۱۹۵۳	نمایشگاه سیار «دربار جواهرات»
۱۹۵۸	اهدای الماس هوپ به موزه‌ی اسمیتسونین
۱۹۶۰	انتقال سالن اصلی به خیابان پنجم، پلاک ۷۱۸
۱۹۸۹	ورود به ساعت‌سازی
۲۰۱۳	پیوستن به گروه سواچ

درس‌هایی از هری وینستون برای خرید جواهر

لازم نیست بودجه‌ی یک الماس افسانه‌ای را داشته باشید تا از نگاه وینستون استفاده کنید. چند اصل ساده از کار او برای خرید یک انگشتر یا گردنبند طلا هم کاربرد دارد:

• اول سنگ، بعد قاب: اگر قطعه نگین دارد، کیفیت و شفافیت نگین را جدا از زیبایی طرح بسنجید و درباره‌ی جنس آن (طبیعی، آزمایشگاهی یا بدل) شفاف سؤال کنید.
• به نور فکر کنید: قاب‌های باز و پایه‌های ظریف اجازه می‌دهند نور به نگین برسد؛ قاب بسته و پرفلز معمولاً برق نگین را کم می‌کند.
• استحکام پایه‌ها را چک کنید: هرچه پایه ظریف‌تر باشد، ساخت دقیق‌تری می‌خواهد. با دقت نگاه کنید که نگین‌ها لق نباشند و چنگک‌ها لبه‌ی تیز نداشته باشند.
• طرح‌های خوشه‌ای برای جلوه‌ی بیشتر: چیدن چند نگین کوچک کنار هم، مثل ایده‌ی کلاستر، می‌تواند با هزینه‌ی کمتر جلوه‌ای پرنورتر از یک نگین تکی بسازد.

اگر به دنبال انگشتری با طراحی ظریف و نگین‌دار هستید، می‌توانید مجموعه‌ی انگشترهای سوان گلد را هم ببینید و با همین معیارها مقایسه کنید.

منابع: Wikipedia – Harry Winston، Harry Winston – History of the House، Wikipedia – Hope Diamond. سوان گلد هیچ وابستگی‌ای به برند هری وینستون ندارد و نام‌های تجاری متعلق به صاحبان آن‌هاست.